Perikelen Dames zaal, 'HENK' en Uitslagen en Ervaringen 1e helft seizoen 2011-2012

Het einde van 2011 is in zicht. Het eerste stuk van seizoen 2011/2012 zit er al op. Zo ook voor de dames van het zaalvoetbal. Tijd voor een korte terugblik!

Ik begin bij het begin: einde seizoen 2010/2011…
De vraag rees: hebben we nog wel genoeg speelster om verder te gaan met dames zaal team? Studentenspeelster Jody (sommigen kennen haar als het zustertje van het apresski feest) heeft ons verlaten voor een stage in Hilversum. Sara maakte het nog wat bonter en is haar geluk aan het beproeven op Bali! An sich hadden we nog voldoende speelsters over, maar de ervaring leert ons dat blessures, werk en studies wel eens roet in het eten willen gooien. De ervaring leert ons alleen ook, dat alles wel weer op z’n pootjes terecht komt. En zo ook dit jaar.

Vaste nieuwe aanwinsten dit jaar zijn Lisanne en Carola. Hulde aan Danielle voor het binnenhalen van deze dames. Lysanne versterkt ons tijdelijk tot haar stage in januari is afgelopen. En dan hebben we sinds kort Henk. Maar over Henk later meer…

Het seizoen tot nu toe verloopt voor ons wat grillig. In een van de eerste wedstrijden treden we aan tegen Futsal Dragten, een nieuw team. Maar van wat we hadden gehoord, zeker een goed team! De emoties liepen hier (vooral voor de tegenstanders) hoog op! Uiteindelijk kwamen we hier na een goede pot voetbal weg met 1 punt. Een goed begin van de competitie vonden we! Ook in de beker ging het goed, en mochten we door naar de volgende ronde. Daarna volgden er toch wel heel veel wedstrijden waarin we met 0 punten weer naar huis moesten. Dit terwijl we toch echt wel wat kunnen voetballen. Het lukte ons maar niet om te scoren,  en ook het geluk pleitte niet voor ons. Voor we het wisten stonden we wel heel laag in de ranglijst..

Voor degene die het niet weet (ik kan het me haasten niet voorstellen). Vicky en Liekele zijn alweer enige tijd de trainers van de Dames. Een beetje Jut en Jul (in de goede zin van het woord). Waar wij als dames toch wel heel blij mee zijn.
Vicky: houdt niet van teveel schreeuwen, mag ons graag hard laten rennen, heeft er een hekel aan als hij gepanna-ed wordt, vindt het daarentegen wel leuk om anderen te panna-en.
Liekele: hoor je altijd uit de verte schreeuwen (BLIJF STAAN, BLIJF STAAN), mag graag even nazitten, en probeert ons wat ‘stabiliteit’ bij te brengen.  Ik kan me zelfs een zeker moment herinneren dat hij het verkeer bij de Mac Donalds stond te regelen. Deze twee zwaargewichten binnen Blauw wit zijn het zeker niet altijd met elkaar eens.
Zo heeft Liekele enige tijd geleden de ‘Rompstabiliteitsoefeningen’ geïntroduceerd. Mannen die voor ons trainen weten dan waarschijnlijk onmiddellijk waar het over gaat. Liekele laat ons 20 minuten lang in ietwat ‘ongelukkige posities’ ‘oefeningen’ doen. Het doel is (denken we) dat onze coördinatie, en balans verbeterd. Vicky ziet het vanuit de kantine allemaal hoofdschuddend en zwaaiend aan, en weigert het te doen.
Of het nu de rompstabiliteitsoefeningen zijn, het feit dat we op elkaar ingespeeld raken of de conditie die weer op peil is laten we even in het midden. Maar er werden zo waar 3 wedstrijden op rij gewonnen! Ook het geluk stond weer even aan onze zijde. Na een voorsprong van 4-2 te hebben weggegeven tegen Oeverzwaluwen, leek het erop dat we met 1 puntje naar huis zouden gaan. Sylvia geeft de bal nog een keer een rotschop, de bal gaat toch een kleine 5/6 meter de lucht in, en valt achter de keepster. Einde wedstrijd en 5-4 winst! Samira deed een prachtig dansje, en we dronken er nog een op.

Goed goed, inmiddels hebben we vorige week weer een lesje incasseren gehad door met  hoge cijfers te verliezen in de beker. Maar ook dat hoort bij de sport. Wij weten inmiddels, echt pieken doen we gewoon na de winterstop! (althans dat deden we vorig jaar). Nu we als aanwinst Henk erbij hebben kan het toch haast niet meer mis gaan?

Henk, hij is eerder ook al genoemd. Een mooi moment om hem hier te introduceren. Afgelopen zondag vierden de dames een klein feestje in de Pastorie (het was tenslotte zondag…). Een paar drankjes, cadeautjes, hapjes, wat spelletjes, een zangeres…laat ik het zo zeggen, de sfeer zat er goed in. En daar komt Henk binnen! Type: charmeur, vlotte babbel, weet het altijd beter. Het duurde dus ook niet lang of alle dames liepen met hem weg. Die avond was het nog lang onrustig in de Pastorie. Naar horen zeggen heeft de keepster hem mee naar huis genomen die avond. Maar mij is ook al ter ore gekomen dat hij met Sylvia gesignaleerd is.
Die avond is in overleg met het team, de trainers en Henk zelf besloten dat hij ons de rest van het seizoen zal gaan ondersteunen! Het kan haast niet anders dan dat we gaan pieken en in de top 5 gaan belanden!